Inleiding
Op deze weblog houden wij een verslag bij van onze rondreis door Califonia, Arizona en Nevada. Het is de 23 daagse Gouden Staten reis uit de reisgids van Jan Doets. De reis begint op woensdag 4 juli 2007 en eindigt op donderdag 26 juli 2007 op Schiphol. Begin- en eindpunt in de Verenigde Staten is Los Angeles. In 23 dagen zal een afstand van ongeveer 4500 km worden afgelegd. Hierbij zal het volgende rondje gemaakt worden (zie kaartje): Los Angeles-Carlsbad-Tucson-Sedona-Tusayan-Las Vegas-Death Valley-Mammoth Lakes-Mariposa-San Francisco-Carmel-San Luis Obispo en weer Los Angeles.
In California en Nevada is het 9 uur vroeger; in Arizona is het 8 uur vroeger dan in Nederland. Onderaan de weblog staat een wereldkaart met actuele lokale tijden.

Door een storing valt soms de tekst weg onder de klokken.
Daarvoor hier nog even samengevat: klok#1: Nederland; klok#2: Washington; klok#3: nvt; klok#4: California-Nevada-Arizona

Gebruik de muis om de kaart te verschuiven en de +/- knoppen om in of uit te zoomen. Klik op SAT of KAART om te wisselen tussen satellietbeeld of een kaartpresentatie.

26 juli 2007 donderdag: aankomst Amsterdam

Plan: aankomst Amsterdam Schiphol: 07:00
Voor het actuele weer in Amsterdam klik hier.
Verslag: Om 6:40 geland op Schiphol; 20 minuten voor op schema. Zie verder het verslag van gisteren.

25 juli 2007 woensdag: LA - Amsterdam

Plan: Vandaag de terugreis naar Amsterdam:
vertrek LA: 07:55 (16:55 Ned. tijd) UA0946; aankomst Washington: 15:45 (21:45 Ned. tijd); vertrek Washington: 17:32 (23:32 Ned tijd) UA0946. Voor het actuele weer in Washington klik hier.

Verslag: Na een korte nacht om 4 uur opgestaan en snel de laatste dingen ingepakt. Om 5 uur de hotelshuttle richting de vertrekterminal genomen. Voor de verandering gebruik gemaakt van een snelwerkende selfcheck-in service. Daarna de poppenkast van de douane en het achterlijke flesjesweggooi-spektakel. Ook maar een Starbucks gedronken om de tijd te doden. Een beetje gelezen en ons openlijk geërgerd aan de baggermuziek die opstond. Om 7.15 boarden en op tijd vertrokken (8.00). Mooi weggevlogen maar weinig gezien omdat we in het middenrijtje zaten (hierdoor helaas geen Garmin data-acquisitie mogelijk). De vlucht ging snel door te lezen, muziek te luisteren en/of slapen. Om 15:30 plaatselijke tijd geland (12:30 californie tijd) in Washington Dulles airport. Tot onze stomme verbazing zagen we een deel van de crew van de heenvlucht na drie weken ons vliegtuig weer inging voor de vlucht naar Amsterdam. Nog een uur bij een Starbucks in de rij gestaan te hebben konden we alweer boarden voor de vlucht naar huis. We zaten met 2 naast elkaar rechts achterin het vliegtuig. Het uitvliegen hier wel prachtig gezien en een deel van Washington centrum gezien (zie het Garmin plaatje rechtsboven). We hadden de jetstream (harde straalstroom over de Atlantische oceaan) in de staart dus vloog de 777 meestal harder dan 1000 km/h, soms tegen de 1100 km/h (zie het Garmin plaatje midden links). De staartwind varieerde van 100 tot 200 km/h. Het werd snel donker dus we konden wat beter slapen. Iets ten noorden van Londen gaan dalen en al snel in een van de vele lagen bewolking terecht gekomen die Nederland en omgeving teisteren. In Amsterdam was er wind uit het zuiden dus naar het zuiden geland met een mooie draai over de hoogovens en het Alkmaardermeer (zie het Garmin plaatje rechtsonder). Om 6.40 plaatselijke tijd geland (21.40 Californietijd). Opa Hans stond er al snel met de (heel wat kleinere) Astra. De bagage pastte er maar net in. Thuis wachtte ons een lekker ontbijtje van opa Piet en oma Mien. De reis zit er nu echt op en we hebben het echt geweldig gehad. Gelukkig kunnen we onze eigen verslagen terugkijken mochten we iets vergeten.
Max

24 juli 2007 dinsdag: SL Obispo - LA

Plan: Vandaag weer op weg naar LA. We gaan vandaag ook even langs bij Jessica, het vriendinnetje van Dewi. De reis zal waarschijnlijk verder gaan via Lompoc en VBAF (de basis waar ik in 2004 gewerkt heb voor de lancering van de AURA satelliet op een Delta II raket). Hierna op weg naar het Crown Plaza Hotel in LA. Onderweg nog eventueel langs gaan bij het Getty Center en natuurlijk even kijken bij 6-Flags Magic Mountains. Alternatief: vervolg de 101 langs de kust door Santa BArbara. Vanavond de auto inleveren (voor 20:00) bij Hertz en morgen met de shuttle naar het airport voor de terugreis. Een tocht van 334 km (208 miles) en 4h45min (vlgs TT). Voor het actuele weer in Los Angeles klik hier. LA sunrise: 5:57; sunset: 20:01.

Verslag: Om 6 uur opgestaan en 7 uur ontbeten. Tien over 8 vertrokken naar Jessica, de vriendin van Dewi. Zij woont in Nipomo en wij zijn daar om 8.40 aangekomen. We reden een prachtige straat in vol reusachtige nieuwbouwhuizen. Supergastvrij ontvangen door Jessica en haar familie (tante, oom en neefjes en nicht(en)). We kregen van alles te eten en drinken aangeboden en zijn ongeveer een uur gebleven, langer dan gepland maar dat kwam omdat het best gezellig was. Een prachtig groot huis en ze hadden van alles te vertellen… We zullen dit allemaal later wel precies vertellen. Echt superaardige mensen! Nog een grote zak koeken gekregen voor onderweg en toen vertrokken richting Lompoc. Vlakbij Lompoc ligt de Vandenberg Airforce Base waar Theo in 2004 was voor zijn werk. Wat foto’s gemaakt en daarna de reis vervolgd. Het grootste deel van de rit gereden langs de kust (101) die voor het een flink deel van de tijd gehuld was in dikke lagen marine layer (mist), een bekend verschijnsel hier langs de pacific. Terwijl er volgens TOMTOM nog 1,5 uur gereden moest worden naar downtown LA reden we de voorsteden al in. Bij een enorme outletstore gestopt en daar een shirtje voor Danique gekocht. Al deze shopping centra zijn heel netjes en ruim aangelegd zodat je soms van winkel tot winkel wel met de auto gaat moet gaan. Het laatste stukje van de reis voerde ons via Mulholland drive voor de laatste keer downtown LA in: The Walk of Fame. Hier hebben alle bekende film-, muziek-, en radioartiesten een eigen ster op de grond. Eventjes langs gelopen en bijna onder de voet gelopen door hysterische Japanse meisjes die een half uur met de ster van Donald Duck op de foto wilden.
Daarna door naar de Rodeo Drive. De dure winkelstraat met mooie auto’s, mooie auto’s, mooie auto’s, mooie auto’s en mooie auto’s. Het kroonstuk in deze straat was een Mercedes McClaren SLR. De liefhebbers moeten maar even hier klikken en kwijlend kijken. Overigens nog een handjevol BMW 650 ci’s, Cayenne’s, Rolls Roys Phantom’s en nog wat zeldzame Mercedesen (dit is het topje van de ijsberg). Omdat de tijd al een klein beetje begon te dringen, zijn we door een vliegende avondspits over freeway 405 naar het hotel toegereden om daar voor de laatste keer deze vakantie in te checken. Overigens een prachtig hotel waar ik het internet (wat normaal tegen betaling is) heb gekraakt zodat het wel werkt. En, het ligt onder of beter naast de aanvliegroute van Los Angeles International Airport (LAX). Kortom, een droomlocatie! Na de koffers te hebben gedropt op zoek gegaan naar een eettent. Dit bleek niet zo makkelijk omdat er hier in de buurt alleen wat afhaaltenten zijn en we anderhalf uur hadden om te eten en de auto op te ruimen en af te leveren. Dit resulteerde in een snelle hap bij de Burger King toen we bijna bewusteloos van de honger in de auto lagen van het lange zoeken. Danique en Theo hebben de auto net weggebracht bij Hertz op het vliegveld. Momenteel bezig met het inpakken alleen ligt hier nog een paar honderd kilo snoeren voor de computer en wat andere meetapparatuur. Ook staan hier drie apparaten brommend op te laden. We gaan nu maar slapen omdat om 4 uur de wekker gaat voor de vlucht terug naar Nederland.
Dit is het een na laatste verslag (wel het laatste verslag vanuit de USA), morgen is echt de laatste vanuit Nederland. Tot nu was het geweldig en thuis maar afkicken. Graag wil ik, namens Theo, een aantal feitjes noemen van deze vakantie:
-3075 mijl gereden (4920 km)
-155 gallons benzine getankt (586 liter)
-verbruik Chevy 1:8.4
-34 frappuchinos © (heel veel calorieën)
-1754 foto’s gemaakt (~6 GB)
-5 uur film (20 GB data)
-6146 mijl gevlogen (morgen dus totaal 12292 mijl, 19667 km)

Max

23 juli 2007 maandag: Carmel by the sea - San Luis Obispo

Plan: Vandaag van Carmel naar SL Obispo. De tocht langs de kust moet werkelijk fenomenaal zijn. Kijk hiervoor maar naar de uitzendingen van RTL hotlist (video) met Chris Zegers. Lees ook hier waarom dit stuk zo indrukwekkend is. Via Big Sur op weg naar het BW Royal Oak Hotel. Hotelservices: free high speed internet, free parking, complementary breakfast. De reis voor het grootste deel langs de Pacific is 215 km (134 miles) lang en duurt zonder stops 4:01 (TT). Echter door de vele stops zullen dit volgens Zegers vele uren meer worden. Nog een tip: deze trip bij voorkeur in de middag afleggen ivm de kans op mist in de ochtenduren. Voor het actuele weer in San Luis Obispo klik hier. SL Obispo sunrise: 5:54; sunset: 20:09.

Verslag: Vanmorgen stond de boodschappenmand van Roodkapje voor onze deur gevuld met een overheerlijk ontbijtje! Nog even rondgereden in Carmel en lekkere broodjes gekocht bij een backery voor onderweg. Al snel reden we langs de ruige, steile rotskliffen van de Big Sur. Er waren ontzettend veel vista points en we hadden de neiging om overal te stoppen. De uitzichten waren zeer fraai maar erg winderig, je moest je best doen om je camera goed vast te houden. Jammer dat we af en toe compleet in de fog van de grote oceaan reden, daardoor was de temp. erg laag: 17gr. Volgens Theo is deze tocht een uitgelezen motorroute, dat bleek ook wel want de motoren vlogen ons aan alle kanten voorbij (volgens Theo leuk om deze route een keer met Hans te rijden). In het Julia Pfeiffer Burns State Park een prachtige baai met waterval gezien. Daar in de picknick-area onze overheerlijke broodjes genuttigd. Bij het zoveelste vista point hoorden we iets blaffen en toen bleek het onder in de baai helemaal vol te liggen met zeehonden die we wel hoorden maar alleen met de verrekijker konden bekijken. Toen de weg wat rechter en relaxeter werd reden we langs een plek waar heel veel elephant seals lagen die elkaar aanvielen/liefkoosden? Het stonk er in ieder geval heel erg naar zee-olifant en ze maakten zeer merkwaardige rochelende geluiden!! Rond half vijf reden we San Luis Obispo binnen. Max en Danique hebben gezwommen maar het was eigenlijk te koud. Ons hotel ligt tegenover een groot winkelcentrum waar we gegeten hebben. Theo op de valreep nog naar Best Buy geweest (elektrashop) voor de zoveelste poging een oplaadsnoer te kopen voor de Garmin, maar helaas hij is niet geslaagd. Morgen willen we om 8 uur wegrijden om rond half negen bij de vriendin van Dewi aan te komen, ze is op de hoogte van dit vroege tijdstip. We willen nog het één en ander in L.A. doen, als alles goed is zijn we daar rond één uur (even kijken waar Beckham woont in Beverly Hills). Mieke en fam. Voor nog meer foto's klik hier.

22 juli 2007 zondag: San Francisco - Carmel by the sea

Plan: Vandaag eerst naar Alcatraz island. Kaartjes zijn besteld, moeten nog afgehaald worden bij de pier 45 minuten voor vertrek. Vertrektijd; 9:30. In de middag de rit naar Monterrey-Carmel; afstand volgens TT 209 km (130 miles); rijtijd: 2h59min. Bestemming Hotel Dolphin Inn Carmel. Hotelservices: complementary breakfast. Internet access en parking onbekend (vraag via mail). Voorbij het vliegveld langs de Fwy 101 in San Carlos is de Tesla Motors Company. Hier wordt de supersnelle elektisch aangedreven Tesla Roadster gemaakt. Alternatief: voor Salinas RD 156 dan Hw 1nemen naar Monterey/Carmel. Eventueel 's middags een rit maken over de 17 miles drive. Voor het actuele weer in Carmel klik hier. Carmel sunrise: 5:55; sunset: 20:10.

Verslag: Vanmorgen ging de wekker om 6 uur! Snel ingepakt en om 7 uur ontbeten om daarna naar pier 33 te lopen om de Alcatrazkaarten op te halen. Na een zondagochtendwandeling van een half uur en het ophalen van de kaarten konden we in de rij gaan staan voor het boarden van de boot. Eerst werd natuurlijk de zoveelste gezinsfoto, met een bedrieglijk gehalte Alcatraz, gemaakt. Het was voor San Francisco begrippen warm weer, dus de extra kleding kon uit. Na een korte boottocht van een kwartier kwamen we op het eiland aan. De gevangenis aldaar heeft dienst gedaan van 1934 tot 1963. Robert Kennedy heeft een eind gemaakt aan deze toestand. Ook Al Capone heeft hier als boef vastgezeten. We kregen een audiotoer (in het Nederlands!) op ons hoofd en werden de celblokken ingeleid die verdacht veel op Prisonbreak leken. Het was een indrukwekkend verhaal over het leven in prison en allerlei boeven die wilden ontsnappen enz., het stonk er gigantisch naar meeuwenpoep en daar had Danique erg veel last van. Na een bezichtiging van twee uur namen we de boot weer terug om bij het hotel de auto op te halen. We reden via Lombardstreet naar beneden. Lombardstreet staat bekend om zijn zigzagweg, het was er erg druk. Via downtown naar de Golden Gate Bridge gereden. Het is toch heel bijzonder als je daarover heen rijdt! Na veel filmen en fotograferen een plek voor de auto gezocht en dat viel niet mee. Daarna uitgebreide reportages gemaakt en een stuk de brug opgelopen. Op dat moment vloog er een helikopter onder de brug door! Max heeft het geprobeerd vast te leggen maar dat viel nog niet mee. Er hangt een steeds wisselende wolk op/bij de brug en dat geeft een heel speciaal effect waardoor de foto’s er steeds anders uit zien. Om 3 uur richting Carmel gereden. Dit was een, voor ons, korte route dus kwamen rond 6 uur in Carmel aan. Een sprookjesachtig dorpje met hele leuke huizen vlakbij de zee. Een aantal jaar geleden was Clint Eastwood hier burgemeester. Het is een luxe dorpje met dure restaurants en winkels. Het is hier nu 17.6 gr. C om 23:50. Ons hotel is heel leuk, jammer dat we maar één nacht blijven maar we hebben veel zin in de tocht van morgen: de Big Sur! Mieke en fam.
PS. Vandaag is vlakbij Carmel op het circuit van Laguna Seca de Red Bull US Grand Prix voor motoren verreden. Voor meer info over de race klik hier. Dit verklaard waarom we onderweg zo verschrikkelijk veel motoren zijn tegengekomen. De race wordt hier weer sinds 2005 verreden en is vandaag door Case Stoner gewonnen. Jammer dat ik dit niet wist anders had ik de route wat verlegd om iets van dit spectakel mee te maken. Laguna Seca ligt op ongeveer 20 minuten rijden ten oosten van Carmel aan de Monterey Salinas Hwy. Voor meer foto's van Carmel klik hier.
Theo

21 juli 2007 zaterdag: verblijf San Francisco

Plan: Activiteiten voor vandaag: Lombard street, the Cannary mall, Ghirardelli Square, twin peaks, Golden Gate Park, Golden gate bridge, Mount Tam, View point SW, Cable car, Pier 39, Nob Hill, Union square, Grace Cathedral, Hard Rock Cafe. Winkels: Macy's. SF Shopping Centre, Esprit outlet factory.

Vandaag vertrek Rik, Made, Dewi en Suni naar Bali.

Verslag: Ontbeten in een zaal met, wederom, te weinig tafels. Het ontbijt was goed. Afgezakt naar de pieren om te kijken waar we morgen onze kaarten moeten ophalen voor de overtocht naar Alcatraz. Vanuit daar naar Telegraph Hill gelopen dat een stuk hoger ligt. Door al het klimmen en dalen hier hebben we al flinke olifantenkuiten gekregen. Boven een prachtig uitzicht gehad over de baai met de Golden Gate bridge en Alcatraz. Aan de andere kant van Telegraph Hill afgedaald en naar het keerpunt van de beroemde cable cars gelopen. Opgestapt en ons over de heuvel laten trekken door deze honderd jaar oude kar. Uitgekomen bij Union Square. Ik heb daar, met goede korting, het nieuwste Harry Potter boek op de kop weten te tikken. Te voet afgedaald naar het andere keerpunt van de cable car bij Market Street waar allemaal grote winkelcentra staan (o.a. Nordstrom en Bloomingdales). Hier opnieuw de winkels aanwezig van de grote ontwerpers. Naast deze winkels ook gelukkig nog winkels waar mensen komen die niet constant met hun neus in de lucht lopen. Wat kleren gekocht. Omdat we ’s ochtends een pakketje met wasgoed hadden afgegeven bij de laundry moesten we voor zessen daar weer terug zijn. Dus het stuk terug gelopen over Nob Hill en Russian Hill. Langs het cable car museum gegaan wat gratis (!) is. Geweldig om te zien hoe die dingen werken! Terug naar het hotel om de een beetje uit te rusten en de spullen terug te brengen om daarna naar een Thais restaurant te gaan. Heerlijk gegeten: vis, garnalen en kip met noodles. Goed gevuld terug gelopen naar het hotel om de koffers alvast in te pakken voor morgen. Alles wat we nog niet gezien hebben moet nl. morgen gebeuren! Ik ga slapen om m’n benen wat rust te geven. Max Voor meer foto's van San Francisco klik hier.

20 juli 2007 vrijdag: Mariposa - San Francisco

Plan: Tocht van 277 km; 172 miles (3h59min vlgs TT) van Mariposa naar San Francisco. Voor het actuele weer in San Francisco klik hier. Route: Noord via Rd49 - Rd108 - Rd120 - HW205 - HW580 - HW80 naar het Heritage Marina Hotel. Dit is de aanbevolen route door Jan Doets. Hotelservice: Free deluxe continental breakfast, internet access en parking op aanvraag via mail. SF sunrise: 5:57; sunset: 20:22.
Verslag: Vanmorgen na een heerlijk ontbijtje om 8.45 met een volle tank Texaco vertrokken naar San Francisco. De weg liep dwars door de bergen, langs allerlei hele stille cowboydorpjes. Je zag geen mens in de dorpen, alles stil en verlaten, heel af en toe kwam er een auto voorbij. In de buurt van Oakland zagen we allerlei fruittelers, veel boomgaarden en fruitstalletjes langs de weg. Rond half 12 zagen we S.F. op doemen. Het was ook te merken aan de verkeersintensiteit; het werd behoorlijk druk op de 12-baans-freeways. We reden over de Baybridge S.F. binnen. Het was schitterend want voor ons werd S.F. steeds duidelijker, de Golden Gatebridge en Alcatraz waren heel goed te zien en voor je het weet rij je in hartje S.F.! Over Van Ness-avenue naar ons hotel. We waren te vroeg en konden nog niet inchecken, dus eerst maar even langs Starbucks. In S.F. is extreem veel hoogte- verschil dat betekent veel klimmen en weer dalen. Gigantisch steil is het af en toe, maar wel spectaculair. Als je hier veel loopt kweek je snel ballonkuiten! Weer vele dure en luxe shoppingcentra gezien. In een Levi’s –store heeft Danique een t-shirt gekocht. Max overwoog nog Harry Potter deel 7 te bestellen om dat vannacht om 12 uur met korting op te halen maar dat werd toch een beetje te gek, daar kijken we morgen wel voor. Er rijden hier trammetjes over de steile wegen en dat is echt een toeristische attractie, de mensen hangen er allemaal half uit. Morgen willen we ook zo’n toertje maken. Rond 4 uur weer terug naar het hotel. Daar kregen we eerst een rookkamer dus daar is Theo gauw een stokje voor gaan steken en binnen no time hadden we een andere kamer. Het hotel valt een beetje tegen maar oké je komt er alleen om te slapen zeggen we dan maar. s’ Avonds naar pier 39 gelopen. Een heel gezellige winkelstraat langs de zee waar we in het Hardrock-cafe gegeten hebben. Dat is toch ook een aparte ervaring, de muziek staat kneppelhard en opeens zong en danste de hele crew op YMCA, erg komisch. Er was ook iemand jarig ,toen schreeuwde de ober door het hele cafe: we gaan haar feliciteren one, two, three: happy birthday!!!!!! Max heeft nog een t-shirt in the hardrockshop gekocht. Toen terug naar het hotel, weer tegen die steile straten opgeklommen, goed voor de verbranding. In het hotel snel de belevenissen van vandaag tikken dan zet Theo ze (en die van gisteren) nog op de site. Mieke en fam.
PS zojuist op het nieuws: vandaag 3 lichte aardbevingen in de omgeving van Oakland. De zwaartste beving had een kracht van 4.2 op de schaal van richter. Danique en Theo hebben vanmiddag toen we aan het winkelen waren de grond licht voelen schudden.

19 juli 2007 donderdag: Mammoth Lakes - Mariposa

Plan: Reis van Mammoth Lakes naar Mariposa door het Yosemite National Park. Volgens TT 219 km, 136 miles (4:16). De rit gaat over de Tioga Pass (hoogste punt 3031 m; dit jaar voor het eerst open vanaf 11 mei). De eerste stop is via Mono Lake. Vervolgens Glacier Point, Half Dome, Sequoia trees, Yosimite Falls en El Captain. Door naar Hotel Miners Inn in Mariposa. Hotelservice: free parking en complementary breakfast. Internet access ?? Voor het actuele weer in Mariposa klik hier. Mariposa sunrise: 5:52; sunset: 20:11.

Verslag: Om half 10 vertrokken bij Alpenhof Lodge richting Yosemite. Eerst een kleine stop bij Mono Lake vlakbij de ingang van het nationale park. Via de Tioga pas Yosemite ingereden. Prachtige meren gezien op grote hoogtes (3 km). Op een gegeven moment zagen we rook en roken we brand. De haard van het vuur was echter nog niet te zien. Gelukkig toch weer uit de rook gereden. Daarna gepicknickt naast bordjes met ‘Don’t feed bears’. Nog wat bergbeklimmers gezien die een grote berg aan het beklimmen waren. Weer gedaald en ten hoogte van de rivier gekomen. Het bleek hier vol te zitten met Amerikanen die zelfs met baby’s mijlen wilden hiken. Wij besloten om geen lange wandeling meer te maken i.v.m. de tijd. Ongeveer 3 miles voor Yosemite Village zijn we langs het punt gekomen waar de brand langs de berm van de weg was. Er was brandweer bezig en er stond een bord waarop stond: fire under control. Het jammere was echter wel dat het dal behoorlijk vol met rook stond waardoor het uitzicht ernstig beperkt werd. Vervolgens naar Mariposa Grove gereden waar de hoge en brede sequoia bomen staan. In het echt leken ze nog groter, ongelofelijk! Toen we daarna naar Mariposa wilden rijden wilde TOMTOM ons over onverharde,voetgangerspaden het bos in sturen. Toch maar besloten een omweg te nemen. Op de weg terug, voornamelijk draaiend, slingerend en dalend, bij een Mexicaan gegeten, El CID in Oakhurst. Heerlijk gegeten, allemaal twee taco's met salade, rijst en bonen.
Danique en Max net wat gezwommen in het uitgestorven zwembad en geluierd in de jacuzzi. De temperatuur is hier wat hoger. Net hotel met grote kamer. Achteraf gezien hadden we wel een week in Yosemite kunnen blijven gezien de enorme omvang van het park. Leuk voor de volgende keer… Voor meer foto's van Yosemite park klik hier.
Morgen naar San Francisco waar we al heel veel zin in hebben! Max

18 juli 2007 woensdag: verblijf Mammoth Lakes

Plan: Vandaag verblijf in Mammoth Lakes. Verschillende bezienswaardigheden in de buurt, o.a Mono Lake (30 min rijden), Rainbow Falls en Devils postpile National Monument (30 minuten rijden) en Yosemite NP ingang (45 minuten rijden). Bodie Ghost Town State Historic Park (1 uur). Voor het actuele weer klik hier.

Verslag: Vanmorgen iets later wakker omdat de nacht niet super was (geen airco maar een oude ratelende ventilator die voor te weinig verkoeling kon zorgen. Vanochtend alleen wat pastries als ontbijt beschikbaar, beetje karig dus. Om 11 uur vertrokken richting de meren, Mammoth Lakes, waar dit gebied om bekend staat. Eenmaal uit de auto bleek het te koud (15 gr. C). Erg vreemd na dik anderhalve week in gebieden geweest te zijn waar de temperatuur rond de 40 gr. schommelde. Dus terug naar het hotel, om warmere kleren te halen. Terug naar de meren waar veel campings waren, en veel vissers. Het viel ons op dat er verschillende bordjes hingen die je aanraadden de beren niet te voeren. Wij gingen even een rondje maken om het meer waar een waterval in uitkwam. Daarna doorgereden naar wat andere meertjes, o.a. Horseshoe lake. In dit gebied komen grote hoeveelheden CO2 uit de grond waardoor grote stukken bos dood zijn gegaan. Er wordt gewaarschuwd voor het gevaar van de grote hoeveelheden CO2 die dagelijks vrijkomen: tot wel 300 ton per dag. Het contrast met de woestijn waar we vandaan komen is eigenlijk nauwelijks te beschrijven. Grappig is wel dat er dezelfde stompzinnige mannetjes/vrouwtjes staan met een stopbord in hun handen als er aan de weg wordt gewerkt. Daarna verder naar boven en de temperatuur daalde en daalde. Kaartjes gekocht voor een shuttle bus die ons naar beneden bracht, de valley in naar Devils postpile en Rainbow Falls. Voor de verandering weer eens een overenthousiaste Amerikaan tegengekomen in de persoon van een oude, grijze buschauffeuse. Zij wilde het liefst alleen maar grapjes maken en net even te veel te vertellen over het gebied. Eerst naar Devils Postpile, allemaal lange kolommen naast elkaar gevormd door gestold magma. Vreemd om te zien maar wel mooi. Op aanraden van de chauffeuse ´hikend´ naar rainbow falls gegaan. Ongeveer een uur lopen door een bos dat door brand in augustus 1992 aardig verwoest wasen daardoor een surrealistische aanblik en toch wel wat "berenspanning" gaf. Rainbow Falls is een waterval waar je regenbogen ziet vanuit de hoek waar je staat. Wat fotootjes gemaakt en toen naar de busopstapplaats gehiked (1,25 mile, 2 km). Het was flink klimmen dus wel aardig moe en daarom daarna even terug naar het hotel gegaan. Net wat gallons water gekocht en wat gegeten. We luisteren op dit moment live 538 in de morgen. Wat er met internet toch al niet kan.
Max

Een kleine toevoeging van het verhaal van Death Valley: Danique en ik waren aan het zwemmen toen we enorm diep gebulder hoorden van ergens heel ver. Wat we vermoedden bleek te kloppen: Area 51 ligt op ongeveer 50 km van Death Valley. Area 51 is een gebied waar het ministerie van Defensie van Amerika in het geheim onderzoek doet naar wapens. Ze testen en oefenen ook met bommen en (nieuwe) typen straaljagers. Waarschijnlijk hebben we een oefening van een of meerdere straaljagers op grote afstand gehoord.

17 juli 2007 dinsdag: Death Vally - Mammoth Lakes

Plan: Vandaag via HW 190 en 138 naar Lone Pine. Hier uitzicht op Mt Whitney; hoogste berg van USA (4421m; ingang Whitney Portal Road). Dan HW 395 (via Big Pine) en HW168 langs Bishop. Laatste stuk over HW 203 naar hotel Alpenhof Lodge in Mammoth Lakes. Een tocht van 291 km, 181 miles (4:59; TT). Voor het actuele weer in Mammoth Lake klik hier. Vandaag Opa Hans jarig (77). Hotel service: complementary coffee, juice and donuts in the lobby in the morning, free internet access en ruime parkeergelegenheid. Mammoth Lakes sunrise: 5:45; sunset: 20:05.
Verslag: Vanmorgen rond half negen ontbeten en gaan zwemmen. Volgens Theo was de nachttemperatuur niet lager als 40 gr. en de luchtvochtigheid was 10%. Dit alles weer gemeten met alle apparatuur die in elk hotel opnieuw uit de koffer komt. Om 11 uur bij 44 gr. vertrokken richting Mammoth Lake voor een tocht van 183 mile. De tocht duurde inclusief stops op diverse scenic points ongeveer 4 uur. Onderweg geprobeerd opa Hans te bellen om hem te feliciteren met zijn verjaardag, is niet gelukt. We reden Death Valley uit en we zagen de temperatuur kelderen tot normale waarden, 25gr. Op de snelweg tussen Lone Pine en Mammoth Lake zagen we gevolgen van de behoorlijke bermbranden die daar kort geleden hebben gewoed. Om 15:00 aangekomen in een totaal andere omgeving. Mammoth Lake is in de winter een wintersportplaats. Doet erg veel denken aan wintersportplaatsen in Oostenrijk of Zwitserland. Boven de ingang van onze lodge staat “willkommen”. Na het uitladen van de steeds zwaardere koffers zijn we het stadje gaan verkennen. Al gauw zaten we weer bij een Starbucks maar konden we niet buiten zitten vanwege de lage temperaturen (23 gr.). Wat wen je dus snel aan de hoge temperaturen. Bij de tourist information geweest om nog wat laatste info te krijgen over de omgeving. Hierna wat in het stadje rond gereden, gegeten en terug naar het hotel om alles op tijd op de site te krijgen. Het lijkt hier inmiddels wel de redactiekamer van RTL travel hotlist (reisprogramma).

Mieke en fam.