18 juli 2007 woensdag: verblijf Mammoth Lakes

Plan: Vandaag verblijf in Mammoth Lakes. Verschillende bezienswaardigheden in de buurt, o.a Mono Lake (30 min rijden), Rainbow Falls en Devils postpile National Monument (30 minuten rijden) en Yosemite NP ingang (45 minuten rijden). Bodie Ghost Town State Historic Park (1 uur). Voor het actuele weer klik hier.

Verslag: Vanmorgen iets later wakker omdat de nacht niet super was (geen airco maar een oude ratelende ventilator die voor te weinig verkoeling kon zorgen. Vanochtend alleen wat pastries als ontbijt beschikbaar, beetje karig dus. Om 11 uur vertrokken richting de meren, Mammoth Lakes, waar dit gebied om bekend staat. Eenmaal uit de auto bleek het te koud (15 gr. C). Erg vreemd na dik anderhalve week in gebieden geweest te zijn waar de temperatuur rond de 40 gr. schommelde. Dus terug naar het hotel, om warmere kleren te halen. Terug naar de meren waar veel campings waren, en veel vissers. Het viel ons op dat er verschillende bordjes hingen die je aanraadden de beren niet te voeren. Wij gingen even een rondje maken om het meer waar een waterval in uitkwam. Daarna doorgereden naar wat andere meertjes, o.a. Horseshoe lake. In dit gebied komen grote hoeveelheden CO2 uit de grond waardoor grote stukken bos dood zijn gegaan. Er wordt gewaarschuwd voor het gevaar van de grote hoeveelheden CO2 die dagelijks vrijkomen: tot wel 300 ton per dag. Het contrast met de woestijn waar we vandaan komen is eigenlijk nauwelijks te beschrijven. Grappig is wel dat er dezelfde stompzinnige mannetjes/vrouwtjes staan met een stopbord in hun handen als er aan de weg wordt gewerkt. Daarna verder naar boven en de temperatuur daalde en daalde. Kaartjes gekocht voor een shuttle bus die ons naar beneden bracht, de valley in naar Devils postpile en Rainbow Falls. Voor de verandering weer eens een overenthousiaste Amerikaan tegengekomen in de persoon van een oude, grijze buschauffeuse. Zij wilde het liefst alleen maar grapjes maken en net even te veel te vertellen over het gebied. Eerst naar Devils Postpile, allemaal lange kolommen naast elkaar gevormd door gestold magma. Vreemd om te zien maar wel mooi. Op aanraden van de chauffeuse ´hikend´ naar rainbow falls gegaan. Ongeveer een uur lopen door een bos dat door brand in augustus 1992 aardig verwoest wasen daardoor een surrealistische aanblik en toch wel wat "berenspanning" gaf. Rainbow Falls is een waterval waar je regenbogen ziet vanuit de hoek waar je staat. Wat fotootjes gemaakt en toen naar de busopstapplaats gehiked (1,25 mile, 2 km). Het was flink klimmen dus wel aardig moe en daarom daarna even terug naar het hotel gegaan. Net wat gallons water gekocht en wat gegeten. We luisteren op dit moment live 538 in de morgen. Wat er met internet toch al niet kan.
Max

Een kleine toevoeging van het verhaal van Death Valley: Danique en ik waren aan het zwemmen toen we enorm diep gebulder hoorden van ergens heel ver. Wat we vermoedden bleek te kloppen: Area 51 ligt op ongeveer 50 km van Death Valley. Area 51 is een gebied waar het ministerie van Defensie van Amerika in het geheim onderzoek doet naar wapens. Ze testen en oefenen ook met bommen en (nieuwe) typen straaljagers. Waarschijnlijk hebben we een oefening van een of meerdere straaljagers op grote afstand gehoord.

17 juli 2007 dinsdag: Death Vally - Mammoth Lakes

Plan: Vandaag via HW 190 en 138 naar Lone Pine. Hier uitzicht op Mt Whitney; hoogste berg van USA (4421m; ingang Whitney Portal Road). Dan HW 395 (via Big Pine) en HW168 langs Bishop. Laatste stuk over HW 203 naar hotel Alpenhof Lodge in Mammoth Lakes. Een tocht van 291 km, 181 miles (4:59; TT). Voor het actuele weer in Mammoth Lake klik hier. Vandaag Opa Hans jarig (77). Hotel service: complementary coffee, juice and donuts in the lobby in the morning, free internet access en ruime parkeergelegenheid. Mammoth Lakes sunrise: 5:45; sunset: 20:05.
Verslag: Vanmorgen rond half negen ontbeten en gaan zwemmen. Volgens Theo was de nachttemperatuur niet lager als 40 gr. en de luchtvochtigheid was 10%. Dit alles weer gemeten met alle apparatuur die in elk hotel opnieuw uit de koffer komt. Om 11 uur bij 44 gr. vertrokken richting Mammoth Lake voor een tocht van 183 mile. De tocht duurde inclusief stops op diverse scenic points ongeveer 4 uur. Onderweg geprobeerd opa Hans te bellen om hem te feliciteren met zijn verjaardag, is niet gelukt. We reden Death Valley uit en we zagen de temperatuur kelderen tot normale waarden, 25gr. Op de snelweg tussen Lone Pine en Mammoth Lake zagen we gevolgen van de behoorlijke bermbranden die daar kort geleden hebben gewoed. Om 15:00 aangekomen in een totaal andere omgeving. Mammoth Lake is in de winter een wintersportplaats. Doet erg veel denken aan wintersportplaatsen in Oostenrijk of Zwitserland. Boven de ingang van onze lodge staat “willkommen”. Na het uitladen van de steeds zwaardere koffers zijn we het stadje gaan verkennen. Al gauw zaten we weer bij een Starbucks maar konden we niet buiten zitten vanwege de lage temperaturen (23 gr.). Wat wen je dus snel aan de hoge temperaturen. Bij de tourist information geweest om nog wat laatste info te krijgen over de omgeving. Hierna wat in het stadje rond gereden, gegeten en terug naar het hotel om alles op tijd op de site te krijgen. Het lijkt hier inmiddels wel de redactiekamer van RTL travel hotlist (reisprogramma).

Mieke en fam.

16 juli 2007 maandag: Las Vegas - Death Valley

Plan: Reis van Las Vegas naar Death Valley van 228 km (142 miles) en een rijtijd van 4 h 16 min (TT). We gaan naar hotel Stove Pipe Wells. Via de mail info opgevraagd over de service punten: internet access, parking en ontbijt. Vanaf Las Vegas via HW 160 naar de Bella Vista Rd in Pahump NV. Bella Vista Rd gaat over in Ash Meadows Rd. Bij Death Valley junction HW 190 nemen. DV entrance Death Valley. Langs 20 Mule Team Canyon, Zabrisky Point (ZP is tevens de titel van een film van Antonioni uit 1970), Furnace Creek, dan de HW 178 (190) naar Stove Pipe Wells, Dante's view en langs de dunes. Zie hier voor info over de mogelijkheden in Death Valley, bijv een trail bij Badwater (-86m onder de de zeespiegel; laagste punt onder de zeespiegel op het westelijk halfrond). Niet vergeten: Devils Golf Course. Verdere info hier. Voor het actuele weer in Death Valley klik hier. Stovepipe Wells sunrise: 5:49; sunset: 20:09.

Verslag: Voorwoord:vanwege het ontbreken van internet in de desert is het plaatsen van deze dag een dag opgeschoven, onze fans kunnen vanmorgen (de 18e) dus genieten van twee verhalen.

Vanmorgen rond 9.45 uur vertrokken richting Stratosphere-tower, die ligt helemaal aan de andere kant van de strip. Max vertrok al met een bleek gezicht want volgens Theo kon hij het niet maken om niet in de Big Shot te gaan. De tower is 300 meter hoog en helemaal boven op het dak staat de Big Shot. De Big Shot is 's werelds hoogste thrill-ride, hij gaat 50 meter omhoog met een snelheid van 75 km/p.u.( met 4 G).Danique en ik bedankten voor de eer, na het avontuur van gisteren hebben wij genoeg thrills gehad. Nadat we de kaartjes hadden gekocht moest Max toch nog even naar de w.c. om alles onder controle te houden. Theo drukte Max op z’n hart dat hij zijn ogen open moest houden, hij had n.l. een collega die met zijn ogen dicht de explosie onderging. We gingen met een zeer snelle lift naar boven en hadden daar een fenomenaal uitzicht! Max en Theo moesten een etage hoger naar de Big Shot ,wij mochten niet mee. Al snel zagen wij een etage hoger de Big Shot in beweging komen en daar schoten onze mannen als in een katapult de lucht van Las Vegas in! Glunderend kwamen ze, met foto, naar beneden. Het was geweldig, fantastisch dat zouden wij toch ook moeten doen, maar wij hebben ons niet om laten praten! Erg leuk om naar te kijken net als de twee andere thrill-rides, dat mensen dat willen is onbegrijpelijk. Rond de klok van 12 uur vertrokken richting Death Valley. Wij begonnen net een beetje aan de warmte in Las Vegas te wennen toen we onderweg in de auto de buitentemp. zagen oplopen tot 124F. is ongeveer 50 gr.! Zo’n moordend hete wind hebben we nog nooit gevoeld. Onderweg even uitstappen bij het Zabriskie point was bijna onverantwoord, toch gedaan. Prachtige wisselende landschappen met mooie gekleurde bergen. Uitgestapt bij Badwater, een plaats die 86 meter onder de zeespiegel ligt en als warmste plaats van Amerika geldt. Ook daar was de hitte dus bijna niet te verdragen. Rond half 6 bij Stove Pipe Wells aangekomen, een cowboy-achtige omgeving met een mooi uitzicht in the middle of nowhere. Geen internet en andere voorzieningen. Max en Danique zijn meteen het zwembad ingegaan bij een temp. van 44gr. Daarna gegeten, er was weinig keus want er is hier maar één restaurant. Na het eten hebben we eerst de sterrenhemel bekeken, volgens Theo kon je hier de melkweg zien, zoveel sterren! Half 11 en nog steeds 40 gr. ! Een aparte gewaarwording zo laat zwemmen bij zulke temperaturen. Morgen gaan we verder naar Mammoth Lake. Mieke en fam.
Voor meer foto's van Death Valley klik hier.

15 juli 2007 zondag: verblijf in Las Vegas

Plan: Voor vandaag op het programma highlights van de strip. In Las Vegas bevinden zich 15 van de 20 grootste hotels ter wereld. Zie verder hier enkele tips:

• Stratosphere Hotel (2444 kamers) met insanity the ride, big shot en X-scream.


• Kijken bij Hans Klok in Planet Hollywood Resort en hier. Premiere op zaterdag 2 juni. Optredens op donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond (2 voorstellingen per avond).

• New York New York (2000 kamers) met de 8-baan door het hotel.
• Bellagio Hotel (xxxx kamers) met de schitterende fonteinen. Show times:
  Monday - Friday
  3:00 p.m. - 8:00 p.m.show every 1/2 hour
  8:00 p.m. - 12:00 a.m.show every 15 minutes
  Saturday & Sunday
  12:00 p.m. - 8:00 p.m.show every 1/2 hour
  8:00 p.m. - 12:00 a.m.show every 15 minutes
• Treasure Island (2885 kamers). Hier optredens van de show Mystere van Cirque du Soleil. Tot voor kort werd hier voor het hotel in een nagebouwde lagune (Buccanneer Bay) dagelijks meerdere malen een spectaculaire zeeslag gehouden tussen het piratenschip "The Hispanolia" en het engelse fregat "HMS Britannia". Deze show is nu vervangen door "The Sirens of TI". Shows: 7 p.m., 8:30 p.m., 10 p.m. and 11:30 p.m. daily; cost: free; tip: goed uitzicht vanaf de Battle Bar 3300 Las Vegas Blvd South

• Ceasars Palace (2500 kamers).
• MGM Grand hotel (5034 kamers). Hier optredens van Cirque du Soleil (KÀ), Beyonce, The Police, David Copperfield, Rogers Waters e.a. Het hotel is momenteel het grootste hotel ter wereld.
  
  
  
  
• Luxor (4400 kamers).
  Verslag: Vanochtend voor het eerst laat opgestaan (8.45) vanwege het late Hans Klok-avontuur van gisteravond. Ironisch genoeg hebben Danique en ik wakker gelegen van de kou (airco te koud afgesteld). Even voor de goede orde: buiten was het +40gr. C. ! 11 uur vertrokken met veel water richting ‘The Strip’. Vooraan als eerste bij het New York-New York Hotel/Casio/Theater geweest. Het idee was om vanwege de hitte van hotel naar hotel te lopen. Een stuk gelopen van iets minder dan 1 km maar al genoeg om flink te zweten. Daarom maar een lekkere frappucino van Starbucks genomen om af te koelen. Het immense casino door gelopen waar je de meest trieste mensen met vierkante ogen achter de fruitmachines ziet zitten. Vreemd genoeg loopt er een achtbaan door, maar vooral langs het hotel. Danique twijfelde een beetje aan het avontuur, maar toen Mieke ook overstag was ging ze ook mee. Dit kwam beter uit omdat je een gratis foto kreeg als je met z’n vieren ging. Het was een flinke achtbaan die +/- 100 km/h ging! Vervolgens langs een hotel in aanbouw gelopen naar Bellagio. In de lobby stonden zulke langen rijen mensen te wachten voor het inchecken dat menig vliegveld er jaloers op zou zijn. Het was echter niet zomaar een lobby: een prachtige, supergrote, marneren hal met bloemen aan het plafond. Een hotel in Las Vegas is negen van de tien keer, naast een hotel, nog een immense shoppingmall, een casino en een theater. Ook in Bellagio waren de grote merken als Gucci, Prada, Dior en Chanel vertegenwoordigd met schitterende winkels. Maar dit was slechts een buurtwinkelcentrumpje vergeleken met de Mall die bij het ‘Ceasars Palace Hotel’ hoorde. Niet te bevatten hoe groot en alles is in de stijl van Rome gemaakt: de Trevifontijnen, de pleinen en het Colloseum kom je IN het hotel tegen. Er zat een Ferraridealer- en shop in waar je voor 20 dollar op de foto kon in een Ferrari. Verder waren er een Niketown en alle grote merken (meestal twee keer).Ook speelt hier de show van Celine Dion die hier al jaren 5 dagen per week een show houdt voor ong. 7000 mensen per keer. Daarna de hitte weer in om langs het hotel ‘The Mirage’ te lopen. Hier speelt één van de vier uitvoeringen van Cirque du Soleil in Vegas. Doorgelopen naar het Venetian hotel. De straten van Venetie zijn hier nagebouwd inclusief grachten met gondels en zingende gondelaars. Dit is allemaal overdekt maar vanwege een speciaal plafond en het licht lijkt het net alsof je buiten loopt. Ook hier een super casino waar er wordt gegokt voor het leven. Daarna aan de andere kant teruggelopen langs gezellige clubs, restaurants, casino’s, hotels etc. Bijna op het eind, tegenover het NY hotel is een M&M store gevestigd. Waarom in godsnaam een winkel voor kleine rondjes chocola vroeg ik me af.. Eerlijk gezegd weet ik het antwoord nog steeds niet behalve dat Amerikanen er helemaal weg van zijn en met grote gele tassen vol M&M-souvenirs naar buiten komen. In de store, 4 verdiepingen hoog, was echt alles wat met M&M’s te maken had te koop. Met als klap op de vuurpijl een muur vol met ong. 30 cilinders (3 meter hoog, 20 cm diameter) die gevuld waren met allerlei smaken M&M’s. Je zag de vetzakjes al lopen met tassen vol… Terug naar het hotel gegaan om wat uit te rusten en op te frissen. Het plan was om met de auto naar outletstores te gaan. Deze waren gesloten dus snel wat gegeten en daarna met de auto naar de Stratosphere Tower gereden. Het is een 300 m. hoge toren met een panoramaview over de hele dessert waar Las Vegas in ligt. We hebben besloten morgenochtend terug te gaan om te filmen hoe Theo en ik in de bigshot gaan bovenop de toren. Een bak waarin 16 mensen met 4g nog eens 45 meter omhoog geschoten worden (max. snelheid 60 km/hr). Ik poep al in m’n broek van angst van alleen de gedachte in te stappen, maar het is wel een must. Ik moet dus wel morgenochtend! Daarna naar Death Valley waar het zo mogelijk nog heter is. Vanavond reden we voor de laatste keer over de strip terug naar het hotel; de temperatuur was toen nog steeds rond de 40 graden. Tot morgen, Max

14 juli 2007 zaterdag: Tusayan - Las Vegas

Plan: Rit van Tusayan naar Las Vegas via HW 40. Onderweg: Johnson Crater en Steel dam. Bij Seligman de afslag nemen naar route 66 door Seligman langs de kapper uit de aflevering van Stapel in de States (RTL5). Over 66 verder naar Hackberry. Hier gaan we even langs bij de verzamelaar van oude auto's ook uit de aflevering van Stapel in de States. Bij Kingman over HW 93 richting Hooverdam. Voor de Hooverdam eerst nog Castle Rock. Vandaag hebben we een uurtje langer: op de Hooverdam de klokken weer een uur terugzetten (Nevada-time). Eventueel voorbij Boulder City via HW 95 naar de Nevada Solar One rijden. Dit is een nieuwe zonnekrachtcentrale midden in de woestijn van Nevada. Naar hotel Best Value Inn voor 2 nachten. Hotel services: free highspeed internet access, free parking, ontbijtmogelijkheid. Een reis van ongeveer 455 km; 283 miles (rijtijd 7h 48 min; TT). Voor het actuele weer in Las Vegas klik hier. Las Vegas sunrise: 5:34; sunset: 19:59. Vandaag wordt Anika 7 jaar.

Verslag: Vanochtend vroeg opgestaan om om kwart voor 9 te vertrekken richting Las Vegas. Jammer dat de mensen in het hotel niet begrijpen dat een groot hotel waar alle gasten graag willen ontbijten niet in één kamer passen om het eten op te halen. Getankt in Williams een plaatsje 80 km weg van de Grand Canyon waar we de snelweg opgingen. Na een uurtje rijden de afslag gepakt voor de ‘historic route 66’, de weg die vroeger de snelste verbinding tussen Chicago en LA was. Voordat we deze reis begonnen hebben we een aantal keer de 3-delige serie gezien van ‘Stapel in de States’, Huub Stapel maakte daarin een soortgelijk rondje met de motor. Theo heeft natuurlijk alles van tevoren in de TOM-TOM gezet en daar hoorde ook de plaatsjes Seligman en Hackberry bij, op aanraden van Huub Stapel. Geweldige giftshops en souvenirs van de route 66 gezien. Daarna een bezoekje gebracht aan een kapper die Stapel ook bezocht in zijn serie: Angel Delgadillo, beter bekend als Mr. 66. De beste man is 80 jaar maar nog zo vitaal als 38 (dat zegt hij zelf!). Hij wilde meteen alles laten zien dus dat was zeer de moeite waard. In Hackberry iets soortgelijks met een prachtige Chevy uit ‘57voor de deur. De 66 nog een stuk gereden en daarna de gewone snelweg die ons langs de Hooverdam leidde. De hooverdam is de dam van en stuwmeer (Lake Mead) waar de Colorado in uitkomt en een paar honderd meter lager weer doorgaat. Het is nauwelijks te bevattten hoe groot de dam is maar als je getallen hoort 6.5 miljoen kuub beton, in 1931 gebouwd, word je wel even stil. Overigens daar de eerste echte hitte gevoeld van zo’n 40-45 gr. C (110 F). Dezelfde hitte voelen we nu ook in Las Vegas. Vanuit de bergen was ‘The Strip’ al goed te zien en eenmaal dichtbij was het net een droom. Een achtbaan door de wolkenkrabbers van New York, een immense piramide en de Eiffeltoren zie je zomaar langs de weg staan. Bij het HardRockcafé achter de strip gegeten. Erg aparte ervaring gezien de serveerders/serveersters vaak de bulderende muziek overschreeuwen om iedereen te laten weten dat er een stel zoveel jaar getrouwd is of dat er iemand jarig is. Heerlijk gegeten, dat wel!
Over ‘The Strip’ rijdend al veel het bekende blonde hoofd van Hans Klok gezien en dat bleef niet alleen bij aanplakbiljetten. Na wat wikken en wegen besloten om toch maar het ‘Planet Hollywood’ Hotel/Casino/Theater in te gaan voor kaartjes voor ‘The Beauty of Magic’. Zojuist teruggekomen van de show van 10 pm. waar we voor minder geld betere plekken hadden dan de keer dat we in de Heineken Music Hall waren. Grappig was natuurlijk de bijrol van Pamela Anderson die bij de Amerikanen goed in de smaak viel. Echt een supershow en net zo onbegrijpelijk als in Nederland: Hij haalt meiden uit doeken en uit de grond, kaarten uit z’n mond en laat een brandende gloeilamp boven het publiek zweven. Is er dan nog een minpunt? Ja, dat is er: het hotel. We zitten in een hokje van 4 bij 4 waar net twee bedden in passen en waar de airco overuren draait. Er is dus weinig plaats voor de zestienduizend koffers die wij mee hebben. Maar we mogen niet klagen want het is een superlocatie net achter de Strip. Dit was het voor vandaag, morgen de hele strip aflopen (in 45 gr C). Ik heb er zin in!
Max

Voor meer foto's van route 66 klik hier.

13 juli 2007 vrijdag: verblijf Tusayan

Plan: vrije dag bij de Grand Canyon. Eerste stop maken bij het Canyon View Information Plaza (CVIP). Evt. met free shuttle bus tocht langs de south rim. Overige POI's: IMAX theater Tusayan, heli rondvluchten boven de canyon, Tusayan museum, Tusayan Rim, Lipan point, Moran Point, Grandview Point, Yaki Point, Bright Angel Trail, Desert View, Vandaag is Anouk jarig.

Verslag: Vanmorgen pas om zeven uur wakker geworden! Ontbijt bestond uit koffie en cake, was wel heel karig. Om half 10, met koelbox vol ijs die je hier bij ieder hotel gratis uit een ijsklontjesmachine kan halen, vertrokken naar de Grand Canyon. Het was om half 10 al erg warm. We maakten een foto bij het monument van de Grand Canyon als je het park in komt rijden. Ook hier weer een opvallend vriendelijk detail van een Amerikaan: ze hoeven maar een fototoestel te zien en ze vragen of je met z’n vieren op de foto wil, dan kun je natuurlijk geen nee zeggen! Laat er nu geen Amerikaan in de buurt zijn, dus heeft Theo een foto gemaakt met de zelfontspanner, zie hier het resultaat. Doorgereden naar de parkeerplaats om van daaruit de Grand Canyon te bekijken. We hebben een wandeling gemaakt langs een klein stukje van de zuidkant van de Canyon via allerlei slingerpaadjes omhoog en omlaag met ieder keer weer andere vergezichten, die na een tijdje dus ook weer gaan wennen. Toen zijn we met de auto naar de Desertview gegaan waar de Watch Tower stond. Een soort uitkijktoren met aan de binnenkant allerlei beschilderingen van Indianen. Het was ondertussen drie uur, het water was op en dat betekent dat je naar huis moet want zonder water overleef je het niet! Maar voor we naar huis gingen toch nog even langs het vliegveld want anders raken de mannen gestrest! Daar kwamen we 2 mensen tegen die we al in het vliegtuig en in Sedona hadden gezien. Een jong stel waarvan het meisje in een rolstoel zit. Omdat ze in een rolstoel zit mocht ze gratis een helikoptervlucht maken en wij kwamen ze tegen toen ze net uit de heli stapten. We hadden besloten om alleen te kijken en niet te vliegen. Het was wel wat zuur voor Max en Danique maar een half uur vliegen kost $130,- en dat is toch een beetje te gek. Zij waren erg enthousiast en lieten ons de foto’s zien, echt geweldig. Wij moesten het doen met het van dichtbij zien opstijgen en landen van de heli’s, wat ook een mooi gezicht is. Max en Danique zijn daarna naar het zwembad gegaan en om zeven uur weer vertrokken naar de Canyon voor de laatste sunset op deze plek voor ons. Het was werkelijk schitterend, het waaide onheilspellend en rondom ons hingen wolken waar slierten met regen uitkwam, die regen kleurde oranje tegen de donkere lucht, elke minuut verandert alles van kleur, geweldig om mee te maken. Snel wat gegeten, Max en Danique liggen voor de tweede keer vandaag in het zwembad. We willen straks gaan slapen want we willen morgen vroeg opstaan en snel afreizen naar Las Vegas. Voor meer foto's van de Grand Canyon klik hier. Mieke

12 Juli 2007 donderdag: Sedona naar Grand Canyon (Tusayan)

Plan: Reis van Sedona naar de Grand Canyon via Oak Creek Canyon De tocht, volgens TT 167 km (104 miles) lang en een geschatte rijtijd van 2 uur 49 min (TT) gaat via Flagstaff. Bezoek aan Meteor Crater en Sunset Crater. Deze route is 372 km lang en duurt vlgs TT 5:57. Hotel Red Feather Lodge. Hotelservice: complementary breakfast, wifi wireless internet en free parking. Klik hier voor beschrijvingen en foto's van delen van de route. Klik hier voor het actuele weer in Tusayan. Tusayan sunrise: 6:21; sunset: 20:47.

Verslag: Vanochtend lekker ontbeten in het gezellige super 8 motel in Sedona. Echter, ik (Max) ben met een ongelofelijke kater opgestaan. Alle muziek die op de iPod stond (1930 nummers) is gisteren door een krankzinnige fout van de computer verwijderd. Dat leidde tot verschillende vloeken door de hotelkamer. Zo vader zo zoon… Gelukkig dat we internet wireless op de hotelkamer hebben zodat bittorrent meteen geïnstalleerd kon worden. Het barst nu alweer van de muziek(albums) op de laptop. Na het ontbijt ingepakt en vertrokken naar de Slide Rock Statepark op 10 km. Een geweldig stukje van de Oakcreek die door Arizona kronkelt waar het water ijskoud is en er door menigeen van de rotsen wordt gesprongen. Eenmaal aangekomen werden we met de neus op de feiten gedrukt. Namelijk, dat het gemiddelde gewicht van Amerikanen ietwat hoger is dan in Nederland en Europa. Om die hongerige lijven te vullen, slepen de echte zwaargewichten koelboxen zo groot als lijkkisten mee. Deze lieden laten tijdens het zwemmen trouwens gewoon hun kleren aan, waarschijnlijk door gebrek aan passende swimsuits. Danique en Max lekker gezwommen. Vervolgens doorgereden richting Tusayan. Over wegen gereden waar werkelijk geen hond komt! Verschillende trajekten van boven de 8000 ft. (2,5 km). Na aankomst in Tusayan vrij snel naar het IMAX-theater gegaan. Hier worden films vertoond van de Grand Canyon op een enorm scherm. Waanzinnige beelden alsof je in een helikopter boven de Colorado vliegt en hem net niet schampt! Daarna doorgereden naar het uitzichtpunt: Matherpoint waar we de Canyon (443 km lang) voor het eerst met eigen ogen hebben gezien. Een werkelijk ongelofelijk panorama dat je niet zo snel vergeet! We zitten hier op 7000 ft. ( 2,1 km). De Canyon is 1 mile diep en op sommige plaatsen wel 25 km breed. De afmetigen zijn eigenlijk niet te bevatten. Na een spectaculaire sunset doorgereden naar de Mac om maar weer eens junkfood tot ons te nemen. Het viel ons op dat de prijzen bij de Mac wat omhoog zijn gegaan t.o.v. Californie. Danique en Max van 9 tot 10 gezwommen en in de warme jacuzzi gelegen. Morgen tours maken door het gebied hier. Ik heb er nu al zin in! Max

11 juli 2007 woensdag: verblijf Sedona

Plan: Attracties in de omgeving: Slide Rock State Park, Jeep Tours, Oak Creek Canyon, Special: Cathedral Rock, uitzicht airport Sedona (hoger gelegen).

Verslag: Vanmorgen weer vroeg wakker en lekker ontbeten in een heel klein restaurantje van het hotel. Rond half 10 vertrokken op zoek naar de rode Mountains. Je blijft je verbazen over zoveel moois om je heen en elke keer als je een stukje verder rijdt ziet het er weer anders uit. Ze hebben ook allemaal een naam: Cathedral Rock, Coffee Pot Rock, Bell Rock, Snoopy Rock en the Chapel of the holy Cross is een tussen de rotsen gebouwde katholieke kerk. De Amerikanen zijn ook zeer gelovig dus onderweg komen we overal teksten op borden tegen zoals: Jesus is the Lord, don’t pick us we are smiling at God (stond op een bordje tussen bloemen), Jesus saves enz. Het is en blijft erg warm dus na wat fotosessies was het weer goed toeven in de airco-chevy. Na al dit moois aanschouwd te hebben kregen we honger en aten wat op onze hotelkamer. Danique wilde erg graag zwemmen en heeft ons overgehaald tot een heerlijke middag zwembad en dan maar liggend op de zonnebedjes van de Mountains genieten, dat is heel goed gelukt onder het genot van een goed boek (de vliegeraar). Om 19 uur weer vertrokken naar Sedona airport om de zon nu zonder bewolking onder te zien gaan. Dit lukte niet helemaal maar volgens Max moet er bewolking zijn om alles goed te kunnen zien. Daarna naar de Pizzaboer van gisteren om nog één keer die overweldigende pizza’s te verorberen.Morgen richting de Grand Canyon. Mieke en fam.