10 juli 2007 dinsdag: Tucson - Sedona

Plan: Vandaag de rit van Tucson naar Sedona. Een rit van 420 km; 261 miles (TT) met een geschatte rijtijd van 6 uur en 43 minuten. Eventueel langs Biosphere 2 rijden. Onderweg gaan we kijken bij de KLS vliegschool in Phoenix. Als Max de KLS opleiding zou gaan volgen is het praktische deel van de opleiding hier in Arizona. De reis gaat verder naar hotel Sedona Super 8 in Sedona. Hier blijven we een dag. Free wireless internet in all rooms. Free parking. Voor het actuele weer in Sedona klik hier. Sedona sunrise: 5:21; sunset: 19:43; Arizona toch geen zomertijd. Vandaag is Pim jarig.

Verslag: Vanmorgen vroeg ontbeten, daarna om 8:15 zijn we gaan zwemmen. Om half 11 aan de reis begonnen van Tucson, via Phoenix naar Sedona. We liepen enorm in op het schema van TomTom dus kwamen we vroeg aan op het vliegveldje (ja, alweer!) van Mesa (Phoenix) om de vliegschool van de kls te zien. Van tevoren had Theo gemaild met het hoofd vliegdiensten in Mesa. Het bleek een superaardige gozer te zijn die ons graag wilde rondleiden over het vliegveld, in een vliegtuig (!) en het brandnew gebouw bij een temp. van +40 gr C.. Gelukkig konden Mieke en Danique beter leven met het zoveelste bezoek aan een vliegveld omdat Max hier hopelijk weer komt. Daarna moest Theo voor de 5000ste keer naar een kabeltje voor de Garmin GPS zoeken omdat dat ding letterlijk batterijen leegzuigt. Ook de zoveelste Frys, Compusa en Best Buy bleken het gewilde snoertje niet te hebben dus na veel gevloek doorgereden naar Sedona. Eenmaal in de buurt begon de omgeving al wat rode tinten te krijgen, waar Sedona om bekend staat. Dit bleek echt nog een begin want we zitten nu tussen de prachtige rode bergen met de meest prachtige vormen. Hotel is eenvoudig maar netjes. Een superenthousiaste host verwelkomde ons. We hebben een kamer met een topuitzicht op de rode bergen. Danique en Max gingen nog even zwemmen maar kwamen snel terug vanwege een thunderstorm: veel regen en een stevige wind. Na de bui was de temperatuur behoorlijk gezakt (van 100F naar 65F). Rond zonsondergang, met nog wat geblik boven de bergen, naar een uitzichtpunt op een berg vlakbij het hotel gereden. Dit punt lag, geloof het of niet, alweer bij een vliegveld. Dit leidde tot wat norse gezichten. Net heerlijke pizza gegeten bij een gezellige tent in de buurt. We durven te zeggen dat het zelfs één van de lekkerste pizza’s was ooit gegeten! Voor meer foto's van Sedona klik hier.
Groetjes,Max+familie

9 juli 2007 maandag: verblijf Tucson

Plan: vrije dag in Tucson; plan nog in te vullen; o.a. Biosphere Center 2, Kitt Peak National Observatory, Pima Air & Space Museum, Titan Missile Museum, Flandrau Science Center & Planetarium,. Vandaag is Suni jarig.

Verslag: Voor de eerste keer geen ontbijt vanmorgen gehad (in het hotel). Gelukkig deden de bruine bonen van de Mexicaan van gisteravond hun werk nog. Dus we gingen naar een tankstation waar complete maaltijden verkrijgbaar waren.Vervolgens gingen we, volgens Theo, ‘ff’ naar Pima air & space museum. Dat ‘ff’ bleek al snel een gore leugen… Aangekomen, werden we bijna letterlijk aangevlogen door een overenthousiaste oude vrijwilliger die graag alles wilde vertellen over ‘zijn’ museum. Op aanraden van de oude mannetjes toch maar voor twee tours gekozen over het terrein waar talloze vliegtuigen stonden. Het is misschien een goed idee om de tours vanuit twee invalshoeken te bekijken: die van Mieke en Danique, en die van Theo en ondergetekende. M&D: We begonnen om half 12 en waren ondertussen al door verschillende andere bejaarde ‘volunteers’ aangesproken. Een vreemde eigenschap van deze mensen is hun onuitstaanbare aardigheid en meteen te vragen:’Where are you folks from?’ Na alle vragen aan de tour begonnen die verteld werd door een neuzelende, geobsedeerd door vliegtuigen, oude, monotoon zeurende veteraan. Hier kwam geen eind aan en de maximale snelheid van de tram was ong. 3 km/h. Dit in een combinatie met 110 F. die als warme fohn door de tram ging was het bepaald geen pretje. Daarna nog een tour naar een vliegtuigkerkhof met oude krengen door zo’n zelfde oude demente gek werd verteld. Nu de mening van T&Ondergetekende: Om half 12 begon de geweldige tour door het meest imposante erfgoed wat de USA op luchtvaartgebied te bieden heeft. Verteld door een zeer oude, maar enthousiaste en toegewijde volunteer die over elke kist een interessant verhaal had. Was er een minder vliegtuig dan konden we rustig en gierend van het lachen de vrouwen naast ons fotograferen en filmen die rustig aan het slapen waren. Om het kort en bondig samen te vatten: een onvergetelijke tour! Een wereld van verschil dus! Dezelfde meningen gelden voor de tweede tour: Boring, slaapverwekkend en een zeikende veteraan tegenover geweldig prachtig en toewijding aan dit mooie erfgoed. De vrouwen konden zich wel vermaken door een gestoorde, breedbekkikkerachtige Amerikaan die dacht dat hij ons kende en ons keer op keer onuitstaanbaar groette. Ook buiten de tours vermaakten de mannen zich omdat er vier squadrons ‘A-10’s’ gestationeerd waren en oefenden op het vliegveld(je). Na deze dramatische (of geweldige) ochtend/middag gingen we naar ‘downtown’ om voor de verandering een lekkere koude frappuchino te drinken bij het oververtegenwoordigde Starbucks. Dit gezien de hitte die je tegen de grond mept elke keer dat je de auto of een gebouw verlaat. Net gegeten bij ‘Fridays’ vlakbij de Mexicaan ‘On The Border’van gisteren. Heerlijk gegeten bij deze echte Amerikaanse tent. Terug in het hotel lekker gezwommen en nu in de kamer om te douchen. Een super dag!
Max en familie.
Ps. De dreamliner zien stilstaan op tv, maar zeer veel andere dreamliners zien vliegen. Morgen naar de KLS in Mesa waar we er hopelijk nog meer zien!