9 juli 2007 maandag: verblijf Tucson

Plan: vrije dag in Tucson; plan nog in te vullen; o.a. Biosphere Center 2, Kitt Peak National Observatory, Pima Air & Space Museum, Titan Missile Museum, Flandrau Science Center & Planetarium,. Vandaag is Suni jarig.

Verslag: Voor de eerste keer geen ontbijt vanmorgen gehad (in het hotel). Gelukkig deden de bruine bonen van de Mexicaan van gisteravond hun werk nog. Dus we gingen naar een tankstation waar complete maaltijden verkrijgbaar waren.Vervolgens gingen we, volgens Theo, ‘ff’ naar Pima air & space museum. Dat ‘ff’ bleek al snel een gore leugen… Aangekomen, werden we bijna letterlijk aangevlogen door een overenthousiaste oude vrijwilliger die graag alles wilde vertellen over ‘zijn’ museum. Op aanraden van de oude mannetjes toch maar voor twee tours gekozen over het terrein waar talloze vliegtuigen stonden. Het is misschien een goed idee om de tours vanuit twee invalshoeken te bekijken: die van Mieke en Danique, en die van Theo en ondergetekende. M&D: We begonnen om half 12 en waren ondertussen al door verschillende andere bejaarde ‘volunteers’ aangesproken. Een vreemde eigenschap van deze mensen is hun onuitstaanbare aardigheid en meteen te vragen:’Where are you folks from?’ Na alle vragen aan de tour begonnen die verteld werd door een neuzelende, geobsedeerd door vliegtuigen, oude, monotoon zeurende veteraan. Hier kwam geen eind aan en de maximale snelheid van de tram was ong. 3 km/h. Dit in een combinatie met 110 F. die als warme fohn door de tram ging was het bepaald geen pretje. Daarna nog een tour naar een vliegtuigkerkhof met oude krengen door zo’n zelfde oude demente gek werd verteld. Nu de mening van T&Ondergetekende: Om half 12 begon de geweldige tour door het meest imposante erfgoed wat de USA op luchtvaartgebied te bieden heeft. Verteld door een zeer oude, maar enthousiaste en toegewijde volunteer die over elke kist een interessant verhaal had. Was er een minder vliegtuig dan konden we rustig en gierend van het lachen de vrouwen naast ons fotograferen en filmen die rustig aan het slapen waren. Om het kort en bondig samen te vatten: een onvergetelijke tour! Een wereld van verschil dus! Dezelfde meningen gelden voor de tweede tour: Boring, slaapverwekkend en een zeikende veteraan tegenover geweldig prachtig en toewijding aan dit mooie erfgoed. De vrouwen konden zich wel vermaken door een gestoorde, breedbekkikkerachtige Amerikaan die dacht dat hij ons kende en ons keer op keer onuitstaanbaar groette. Ook buiten de tours vermaakten de mannen zich omdat er vier squadrons ‘A-10’s’ gestationeerd waren en oefenden op het vliegveld(je). Na deze dramatische (of geweldige) ochtend/middag gingen we naar ‘downtown’ om voor de verandering een lekkere koude frappuchino te drinken bij het oververtegenwoordigde Starbucks. Dit gezien de hitte die je tegen de grond mept elke keer dat je de auto of een gebouw verlaat. Net gegeten bij ‘Fridays’ vlakbij de Mexicaan ‘On The Border’van gisteren. Heerlijk gegeten bij deze echte Amerikaanse tent. Terug in het hotel lekker gezwommen en nu in de kamer om te douchen. Een super dag!
Max en familie.
Ps. De dreamliner zien stilstaan op tv, maar zeer veel andere dreamliners zien vliegen. Morgen naar de KLS in Mesa waar we er hopelijk nog meer zien!